woensdag 16 maart 2016

Officiele reactie werkgroep Kuipersdijk op kadernotitie

Op basis van de kadernotitie en gesprekken met het college van B&W heeft de werkgroep Kuipersdijk een officiële reactie gegeven, waarin zij haar teleurstelling uit op het proces en de uitkomst van de afgelopen 3 jaar:

Geacht college en raadsleden, Eind 2012 is de werkgroep Kuipersdijk opgericht tijdens een bijeenkomst over de te bouwen moskee. We zijn aan het project begonnen met de gedachte om in goed overleg tot een dialoog te komen en voor alle partijen een aanvaardbare uitkomst proberen te behalen. 
De wethouder zei vanaf het begin dat hij ervan uitging dat de werkgroep en de bouwcommissie samen aan een uitkomst zouden werken en dat de gemeente alleen een faciliterende rol zou hebben. 
Het begin werd als hoopgevend ervaren vooral omdat de bouwcommissie aangaf goede noabers te willen zijn.
Er leefden veel vragen onder de mensen en op basis daarvan hebben wij een vragenlijst opgesteld en deze aan de bouwcommissie overlegd. Op vragen over de oproep tot gebed kwam steevast het antwoord: “Als we het überhaupt gaan doen, dan waarschijnlijk maar een keer per week voor het vrijdagmiddag gebed”.
 
In het begin was er ook af en toe een vertegenwoordiger van de commissie aanwezig bij de vergaderingen van wijkraad Zuid-Oost en daar gaf men duidelijk aan dat wij ons niet bezorgd hoeven te maken over de oproep tot gebed; men deed het nu ook niet in publiek (enkel binnen), dus waarom zouden ze het straks wel buiten ten gehore brengen! 
Vanaf de eerste bijeenkomst zijn wij als werkgroep heel transparant geweest en hebben alle correspondentie met alle partijen gedeeld. Dit in tegenstelling van de bouwcommissie en de gemeente die alle correspondentie met elkaar vooraf afstemde. Het leek meer op een monoloog richting de werkgroep dan een overleg; alle voorstellen werden gebracht door de gemeente. 
Ook gingen we ervan uit dat de uitgangspunten waar we mee begonnen het hele proces als leidraad zouden dienen. Dit was echter niet het geval, constant werden de eisen opgeschroefd. Het begon met eventueel 1 keer oproepen in de week op de vrijdagmiddag; toen geruststellend helemaal niet. Na 2 jaar was dit al opgelopen naar 7 keer in de week. Toen bleek dat dit erg slecht viel werd dit tijdens de tweede officiële geluidsproef (de eerste was in december) bijgesteld naar 3 keer in de week op vrijdag, zaterdag en zondag. 
In totaal zijn er drie geluidsproeven geweest. De eerste vond plaats op 25 november en was onaangekondigd en ook niet officieel. De uitleg van de gemeente was dat men de geluidsniveaus voor de officiële test wilde instellen, zodat er bij de officiële test meteen kon worden begonnen. Hierbij werd heel duidelijk dat het beoogde geluidsniveau van de oproep tot gebed aanzienlijk zou worden. Zelfs de aanwezige ambtenaren gaven aan onaangenaam verrast te zijn door het geluidsniveau. Ter informatie… ook daar zijn metingen gedaan op de gevel van de dichtstbijzijnde woning en heeft men geen onrealistische geluidssterktes laten horen. 
De tweede geluidsproef vond plaats op 22 januari jongsleden. ’s Morgens werd er eerst proefgedraaid op vliegveld Twente(?). Tijdens deze proef was het geluidsniveau bij lange na niet vergelijkwaardig aan het niveau van december. Zelfs het hoogste niveau kwam niet in de buurt. 
Dit heeft geleid tot veel boze reacties en op basis daarvan is er een derde proef georganiseerd door de werkgroep op 12 februari. Tijdens de proef bleek inderdaad dat de geluidssterktes van de tweede proef niet juist waren. 63Db van de derde geluidsproef werd als zeer veel luider ervaren als 63Db van de tweede geluidsproef. De gemeente heeft geen verklaring en laat het daar dan ook bij, maar blijft wel vasthouden aan de resultaten van de tweede proef en rept met geen woord meer over de derde proef. Feit blijft staan dat zelfs 63Db verschrikkelijk hard is en ook 57Db zeer goed hoorbaar is bij de direct omwonenden. 
Door een directe buur werd een voorstel gedaan om met behulp van technologie (kleine en gerichte luidsprekers) toch een oproep te kunnen doen, zonder dat deze hoorbaar is bij zelfs de meest nabije directe buur. Na onderzoek van een extern bureau (in opdracht van de gemeente) die met mogelijke opstellingen en berekeningen kwam van het voorstel met kleine luidsprekers (geen proefopstelling?), werd er door de gemeente het voorstel gedaan om de oproep 3 keer in de week te doen met in de kern 75 Db en op de eerste gevel 57 Db. Let wel… uit de derde geluidsproef blijkt dat zelfs 57Db zeer goed hoorbaar is bij de directe buren. 
We hebben toen aangegeven dat dit nog steeds veel meer was als het uitgangspunt en te luid voor de omgeving. Hiermee zijn we uit elkaar gegaan. 
Op vrijdag 11 maart werd ons in een gesprek met de burgemeester te kennen gegeven dat wij binnen 3 uur de tijd hadden akkoord te gaan met 3 keer in de week met op de gevel 57 Db of 1 keer in de week met op de gevel 63 Db. Dit had de gemeente afgesproken met de bouwcommissie. Het werd dus kiezen uit vaak of hard; dit was voor ons het mes op de keel en geen keuzemogelijkheid. 
Ook met de ontwerpen van de moskee ging het heel apart. De bouwcommissie heeft continue aangegeven dat het een ontwerp wilde wat passend was in de omgeving en de Twentse/Nederlandse cultuur. Het eerste ontwerp werd door de buurt beslist niet als negatief ervaren en werd door sommigen zelfs als een sieraad gezien. Dit ontwerp heeft veel goodwill gekweekt bij de omwonenden en heeft zeker bijgedragen tot een positiever besluit in de raad m.b.t. het volledige project! 
Toen na een tijdje het overleg weer opgestart werd kregen wij te horen dat de achterban toch graag een traditioneler ontwerp wilde; met meer minaretten en koepels. Weg met de toezegging om een moderne en op deze plaats afgestemd ontwerp te bouwen. Tijdens de presentatie van de concept kadernotitie melde de gemeente zelfs dat zij toestemming wilden verlenen om op 2 plaatsen hoger te mogen bouwen. Met andere woorden 2 minaretten, dit was overlegd met de bouwcommissie. Hoezo zaken afstemmen met de werkgroep; als je het eerst samen eens bent praat toch veel beter. Het lijkt erop dat de gemeente straks wil pronken met de grootste moskee van Nederland. 
Alles wijst erop dat het aan de gemeente alles is gelegen om koste wat kost de grond te verkopen. Hierbij heeft de gemeente veel toegezegd aan de bouwcommissie en is daarbij voorbijgegaan aan de werkgroep en dus de omwonenden. 
En om u zelf schoon te praten legt u nu de schuld bij de werkgroep (en daarbij de omwonenden) neer. De omwonenden zouden niet bereid zijn tot concessies. Omwonenden die in de tijd een rumoerig zwembad, een scholingsboulevard, de McDonalds/KFC, de brandweerkazerne, de Nettorama en de Praxis heeft zien verschijnen en straks de Hornbach en de nieuwe N18 voor de kiezen krijgt; een Kuipersdijk die door het ziekenhuis en de derde ingang in de parkeergarage een verdubbeling van verkeer heeft zien ontstaan en straks de grootste moskee van Oost Nederland krijgt met alle aanloop erbij. Hoezo geen concessies? Omwonenden zijn niet tegen een moskee, maar vroegen gewoon om goed noaberschap en geen overlast; is dat teveel? 
Uit bovenstaande blijkt duidelijk dat wie betaald ook bepaald (een uitspraak die destijds ook gedaan is door de bouwcommissie zelf) en de politiek alleen naar de financiën kijkt en niet luistert naar haar achterban. Vind u gek dat het vertrouwen in de politiek steeds minder wordt met zo’n manier van werken?

Namens werkgroep Kuipersdijk 
Herman Stokkers

1 opmerking:

  1. U kunt nog tot en met 17 maart reageren op de kadernotitie!
    Schrijf een mail m.b.t. de bouwplannen moskee, nu ineens koepel
    met minaretten en de gebedsoproep, die we niet willen!
    email adres reactieoptcc@enschede.nl

    BeantwoordenVerwijderen